Şems — Güneş Tezhibi

Eserin Hikâyesi

Şemse, 'küçük güneş' demektir. Genellikle bir sayfanın ya da cildin merkezine yerleştirilir ve tüm kompozisyon ondan doğar. Bu eserde şemse, dairenin mutlak dengesiyle kurulmuştur.

Zerefşan tekniğiyle serpilen altın tozları, ana motifin çevresinde bir toz bulutu, bir hâle oluşturur. Işık sabit değildir; izleyici hareket ettikçe altın da parıldar, eser âdeta nefes alır.

Merkezden dışa doğru genişleyen her halka, bir öncekinin tekrarı değil, olgunlaşmış hâlidir. Şemse, sonlu bir yüzeyde sonsuzluğu anlatma çabasıdır — ve bu çaba, tezhibin bütün felsefesidir.