Rahmân — İki Halka

Eserin Hikâyesi

Rahmân Sûresi, Kur'ân'ın en ahenkli sûrelerinden biridir. “Fe-bi eyyi âlâi rabbikümâ tükezzibân” — “Rabbinizin hangi nimetini inkâr edebilirsiniz?” sorusu, sûre boyunca otuz bir kez tekrar eder. Bu eserde o nida, birbirinin içinden geçen iki halkanın kalbine sülüs hatla yazılmıştır.

Sûre, varlığı çiftler hâlinde anlatır: iki doğu ve iki batı, birbirine kavuşan iki deniz, iki cennet… Hitap bile “ikinize”dir. Tezhip bu ikiliği bir forma dönüştürür: iki halka kesişir ama hiçbiri diğerini örtmez; ortada kalan badem biçimli alan, iki dünyanın paylaştığı ortak bir nefes olur.

Halkalardan biri lâcivert zemin üzerine açılmış hatâyîlerle, diğeri altın zemine oturtulmuş bordo ve lâcivert dilimlerle bezenmiştir. Zencerekli bordürler iki halkayı birbirine bağlarken, dıştaki oval çerçeveden taşan barok yapraklar kompozisyonu sayfanın kenarlarına kadar yayar — âyetteki soru gibi, cevabı da halka halka genişler.